Yorumsuz!

26 Ağustos 1922'de başlayan Büyük Taarruz'da; Şükrü Naili Paşa komutasındaki 3. Kolordu ile Deli Halit Paşa komutasındaki Kocaeli Grubu'nun asli görevi, Eskişehir ve Bursa bölgesindeki Yunan birliklerinin Afyon'daki esas kuvvetlerine katılmasını engellemekti.

Nitekim öyle de oldu ve önce Eskişehir bölgesinden çekilen düşman, çaresiz Mudanya üzerinden yaptığı kaçış planı doğrultusunda hareket etmeye başladı.

Derken Bilecik Pazaryeri-İnegöl-Bursa yönüne sürülen düşman, tüm ağırlıklarıyla kaçabilmek adına takipteki Türk Ordusu'nu Samanlıdağ-Dimboz (Erdoğan)-Kazancı bölgesinde oluşturduğu hatta durdurmak istedi. Zaman kazanmaya çalışan düşmanı bu hattan ve nihayetinde Bursa'dan söküp atabilmek amacıyla 8 Eylül günü akşamüzeri taarruza geçildi. Yenişehir ve İnegöl'den Bursa'ya doğru tüm alanda gece gündüz şiddetli çatışmalar yaşandı. Sonunda düşman gerisine sarkan süvari birliklerinin de desteğiyle hat yarıldı ve 10 Eylül akşamı dağdaki efelerle birlikte Bursa'ya giren askerimiz şehri yakılmaktan kurtardı.

Bu sırada silah ve mühimmatıyla birlikte Mudanya'ya ulaşmaya çalışan düşman, 10 Eylül itibarıyla Filader (Gündoğdu), Masharahasan (Çağlayan) ve Aksungur köylerinde yeni bir hat oluşturdu. 11 Eylül günü sabah saatlerinde Şükrü Naili Paşa karargâhını işgalden kurtarılan Bursa’da belediye binasına taşırken, öğleden sonra Yunan piyade birlikleri Çağlayan Köyü’nde büyük bir vahşete imza attı. Köyden çıkmaya çalışan masum halkı süngü, kurşun ve bomba ile katletti; 14 genci kurşuna dizdi, yaralı köylüleri de üzerlerine benzin dökerek camiyle birlikte ateşe verdi. Benzer vahşete diğer köylerde de imza atan düşman, 12 Eylül sabahı ordumuzun esaslı bir taarruzu ile etkisiz hâle getirildi, binlerce Yunan piyadesi teslim alındı.

Tarihsel sürecin sonrasını anlatmayacağım...

11 Eylül 1922 günü öğleden sonra Çağlayan'daki vahşette yakılan 20 köylünün naaşına bile ulaşılamazken; katledilen, yaşları 7 ile 80 arasında değişen kadın-erkek 45 köylü anısına 2011 yılında dönemin Büyükşehir Belediye Başkanı Recep Altepe tarafından düzenlenen şehitliğin bugünkü içler acısı halinin fotoğraflarını paylaşacağım:

Şimdi; bu görsellerin üstüne hiçbir yorum yapmayacağım…

Sadece şu soruları yönelteceğim:

Yahu şu memlekette taşın, toprağın, betonun peşine düşüldüğü kadar; bu toprakları bize vatan kılan şehitlerin aziz hatırasına ne zaman sıra gelecek?

Bu vefasızlık, bu duyarsızlık ne zaman bitecek?

Şehitlerin hatırasına sahip çıkmak, bu kadar mı zor?

Tarihini ve o tarihin bedelini unutan bir memleket, “yarınlarını ne üzerine inşa eder” varın siz düşünün!

Valimiz Sayın Erol Ayyıldız ve Büyükşehir Belediye Başkan Vekilimiz Sayın Şahin Biba’ya duyurulur!

***

Acaba diğer şehitliklerin durumu nasıl?