Vefasızlar!

Bazen yürek sızlar,

Tek sebebi; vefasızlar!

***

Sızı dinmez, çalmaz sazlar,

Kitap ehli değil vefasızlar!

***

Kaz için sermayeleri olur tavuklar,

Vefayı unutur vefasızlar!

***

Selamı çok görür selamsızlar,

Çıkarı olmadan selam bile vermez vefasızlar!

***

Bin iyilik unutulur, yürek sızlar,

Bir olumsuzluğu unutmaz vefasızlar!

***

Kış olur bazen yazlar,

Yazı bile kış yapar vefasızlar!

***

Ölüyü överler, yaşayanı görmezler,

Tekeden bile süt bekler vefasızlar!

***

"Vefa imandandır" derler,

Kadir kıymet bilmez vefasızlar!

***

Karamanoğlu, yürek sızlar mı?

Sızlar!

İnsan değil bu vefasızlar!

***

Hayatını vermezsin, ama hayat verirsin.

Sonra, hayat verdiğinden vefa görmeyince;

Yürek sızlar!

Sessiz kalır sazlar!

İmansızdır vefasızlar!...

***

Karamanoğlu yazmışsa,

Yoktur belki bir hikmeti.

Ama vardır bir sebebi!

Vefa, sefadır.

İnsan olana şifadır!