Yeter daha!

Bıktık, usandık, midemiz kaldırmıyor artık.

Yolsuzluk, hırsızlık, arsızlık, namussuzluk haberlerinden bıktık!

Aile müessesesini yok eden dizilerden, siyasilerin veya bürokratların aileye ihanet haberlerinden usandık!

Öyle şeyler duyuyoruz, okuyoruz ki;

Midemiz bulanıyor, güven duygularımız yerlerde sürünüyor.

Nasıl mı bu hale geldik?

Değerlerimizi kaybettik.

Değerlilerimizi heba ettik.

Duygularımızı maddiyata çevirdik.

Maneviyatımızı siyasete kurban ettik.

Ahlaksız ilişkileri, namussuz işleri hoş gördük.

Kayırarak, ayrıştık!

Bölüşerek, boğuştuk!

Ötekileştirerek, bölündük!

"Bizim hırsız, sizin hırsızdan daha namuslu!" diyerek, hırsızı ve namussuzu savunma gafletine düştük!

Hırsızda namus, namussuzda ahlak olmaz!

"Hor görmek" ile "Hoş görmeyi" karıştırdık.

Kalitelileri horladık!

Kalitesizleri hoş gördük!

Ve bu hale geldik...

Ve şimdi!

Ya titreyip kendimize döneceğiz!

Ya da bu ahlaksızlığa, geleceğimizi kurban edeceğiz!

Hırsızı savunmak, hırsızlıktır.

Namussuzu korumak, namussuzluktur!