Cumartesi akşamı, Tayyare Kültür Merkezi’nin tarihi salonundaydım. Şehir tiyatrosu yeni oyunuyla seyircinin karşısına çıkmaya hazırlanıyordu.
Öncesinde, yeni açılan ‘Feyha Çelenk Sanat Kitaplığı’na uğradım. Kültür müdürlüğü kafeteryayı yeniden düzenlemiş. B Kafe ve sanat kitaplığı oluşturmuş. Şehrin telaşından, gürültüsünden uzaklaşmak isteyenler için benzersiz bir yer.
Kimse kızmasın ama eleştirilerim olacak.
Bursa’nın tiyatro tarihinde, Feyha Çelenk’in adı altın harflerle yazılıdır. Taşrada kadın oyuncu olmanın zorluklarını düşündüğümüzde yaptıklarının anlamı daha fazladır. 1971’den beri Bursa’da yaşıyor. İsteseydi İstanbul’a tayin olabilirdi. Tiyatro emekçisi olmayı seçti. Devlet tiyatrosunun şehirde kökleşmesi için çabaladı. Şehir tiyatrosunu kurdu. Bursa Devlet Tiyatrosu’nda, 2024’te yapılan Balkan Ülkeleri Tiyatro Festivali’nde, Emek Ödülü verildiğinde bütün salon ayakta alkışlamıştı. Feyha Çelenk ile defalarca söyleşi yaptığım için bu satırları yazarken büyük bir kıvanç duyuyorum.
Tayyare Kültür Merkezi’ndeki tarihi sahneye adının verilmesini beklerdim. Tayyare Kültür Merkezi Feyha Çelenk Sahnesi gibi.
İstendi mi, yoksa akla mı gelmedi? İstendiyse engel neydi?
(Otobüs ve tren bilet ücretine, suya zam yapan büyükşehir belediyesinin elini tutan neydi?)
Bursa’daki belediyeler, kültür merkezleri ve tiyatro salonlarına, şehrin tiyatro emekçilerinin adını vermekten uzak duruyor.
Yıldırım Belediyesi: Adile Naşit Tiyatrosu, Barış Manço Kültür Merkezi, Alev Alatlı Şehir Düşünce ve Sanat Merkezi.
Mudanya Belediyesi: Uğur Mumcu Sahnesi.
Gemlik Belediyesi: Cemil Meriç Kültür Merkezi.
Yenişehir Belediyesi: Muhsin Yazıcıoğlu Kültür Merkezi.
Bursa’da 1879-1882 yılları arasında 20 oyuncunun 8’i kadındır. Kadın oyuncuların tamamı Ermeniydi. İstanbul’dan Bursa’ya gelmişlerdi. Tiyatro kapatılınca dönmek zorunda kalmışlardı. Sonrasında çok uzun yıllar boyunca Bursa’da kadın oyuncu olmadı. Halkevi Temsil Kolu 1932’de Akın’ısahnelemişti. Bu oyunla, Bursa’da ilk kadın oyuncu, Milli Sinema’da (Ünlü Cadde) seyirci karşısına çıkmıştı: Hatice Muazzez Kutlay (öğretmen). Kız Öğretmen Okulunda öğrenciyken (1928 öncesi) yıl sonu temsillerinde yer almıştı.
Bunları şunun için yazıyorum. Kafeterya ‘Hatice Muazzez Kutlay Sanat Kitaplığı’ olarak açılabilirdi. Feyha Çelenk Sahnesi ile birlikte şehrin tiyatro hayatının dönüşümünde pay sahibi olmuş iki kadın hatırlanmış, gelecek kuşaklar için rol model olmuş olacaktı.
Son olarak, Feyha Çelenk’in sanat kitaplığında yer alan güzel ve anlaşılır yazılmış biyografisinde yer alan yanlışlığı düzeltmek istiyorum. BKSTV, ortaoyununa 1999’da değil, 1998’de başlamıştı.
Yukarıda yazdıklarımı ‘Bir Uyumsuzun Notları’ olarak kabul edebilirsiniz.
***
Michal Frayn’ın yazdığı Oyunun Oyunu, provada, sahne arkasında, oynanırken yaşananlar anlatılıyor. Birçok yerde oyunculara, yönetmenlere eleştiriler vardı. Komedi dozu o kadar yüksek ki, doğaçlama ile nereye gider tahmin edemiyorum. İlk defa seyrettim. İkinci ve üçüncü bölümlerde komedinin dozu artıyor. Devamı sahnede…
Çevirmen: Lale Eren Dalsar. Yönetmen: Cem Baza. Dekor Tasarım: Şafak Kerem Kızıltan. Kostüm Tasarımı: Funda Çebi. Işık Tasarımı: Yakup Çartık. Hareket Eğitmeni: Yasin Yürekli. Müzik: Hakan Ali Toker. Dramaturg: Ozan Çelik.
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.
Uğur Ozan Özen
Feyha Çelenk’in adı neden sahneye verilmedi?
Cumartesi akşamı, Tayyare Kültür Merkezi’nin tarihi salonundaydım. Şehir tiyatrosu yeni oyunuyla seyircinin karşısına çıkmaya hazırlanıyordu.
Öncesinde, yeni açılan ‘Feyha Çelenk Sanat Kitaplığı’na uğradım. Kültür müdürlüğü kafeteryayı yeniden düzenlemiş. B Kafe ve sanat kitaplığı oluşturmuş. Şehrin telaşından, gürültüsünden uzaklaşmak isteyenler için benzersiz bir yer.
Kimse kızmasın ama eleştirilerim olacak.
Bursa’nın tiyatro tarihinde, Feyha Çelenk’in adı altın harflerle yazılıdır. Taşrada kadın oyuncu olmanın zorluklarını düşündüğümüzde yaptıklarının anlamı daha fazladır. 1971’den beri Bursa’da yaşıyor. İsteseydi İstanbul’a tayin olabilirdi. Tiyatro emekçisi olmayı seçti. Devlet tiyatrosunun şehirde kökleşmesi için çabaladı. Şehir tiyatrosunu kurdu. Bursa Devlet Tiyatrosu’nda, 2024’te yapılan Balkan Ülkeleri Tiyatro Festivali’nde, Emek Ödülü verildiğinde bütün salon ayakta alkışlamıştı. Feyha Çelenk ile defalarca söyleşi yaptığım için bu satırları yazarken büyük bir kıvanç duyuyorum.
Tayyare Kültür Merkezi’ndeki tarihi sahneye adının verilmesini beklerdim. Tayyare Kültür Merkezi Feyha Çelenk Sahnesi gibi.
İstendi mi, yoksa akla mı gelmedi? İstendiyse engel neydi?
(Otobüs ve tren bilet ücretine, suya zam yapan büyükşehir belediyesinin elini tutan neydi?)
Bursa’daki belediyeler, kültür merkezleri ve tiyatro salonlarına, şehrin tiyatro emekçilerinin adını vermekten uzak duruyor.
Nilüfer Belediyesi: Nâzım Hikmet Sahnesi, Uğur Mumcu Sahnesi, Ayşe Selen Deneme Sahnesi.
Yıldırım Belediyesi: Adile Naşit Tiyatrosu, Barış Manço Kültür Merkezi, Alev Alatlı Şehir Düşünce ve Sanat Merkezi.
Mudanya Belediyesi: Uğur Mumcu Sahnesi.
Gemlik Belediyesi: Cemil Meriç Kültür Merkezi.
Yenişehir Belediyesi: Muhsin Yazıcıoğlu Kültür Merkezi.
Bursa’da 1879-1882 yılları arasında 20 oyuncunun 8’i kadındır. Kadın oyuncuların tamamı Ermeniydi. İstanbul’dan Bursa’ya gelmişlerdi. Tiyatro kapatılınca dönmek zorunda kalmışlardı. Sonrasında çok uzun yıllar boyunca Bursa’da kadın oyuncu olmadı. Halkevi Temsil Kolu 1932’de Akın’ı sahnelemişti. Bu oyunla, Bursa’da ilk kadın oyuncu, Milli Sinema’da (Ünlü Cadde) seyirci karşısına çıkmıştı: Hatice Muazzez Kutlay (öğretmen). Kız Öğretmen Okulunda öğrenciyken (1928 öncesi) yıl sonu temsillerinde yer almıştı.
Bunları şunun için yazıyorum. Kafeterya ‘Hatice Muazzez Kutlay Sanat Kitaplığı’ olarak açılabilirdi. Feyha Çelenk Sahnesi ile birlikte şehrin tiyatro hayatının dönüşümünde pay sahibi olmuş iki kadın hatırlanmış, gelecek kuşaklar için rol model olmuş olacaktı.
Son olarak, Feyha Çelenk’in sanat kitaplığında yer alan güzel ve anlaşılır yazılmış biyografisinde yer alan yanlışlığı düzeltmek istiyorum. BKSTV, ortaoyununa 1999’da değil, 1998’de başlamıştı.
Yukarıda yazdıklarımı ‘Bir Uyumsuzun Notları’ olarak kabul edebilirsiniz.
***
Michal Frayn’ın yazdığı Oyunun Oyunu, provada, sahne arkasında, oynanırken yaşananlar anlatılıyor. Birçok yerde oyunculara, yönetmenlere eleştiriler vardı. Komedi dozu o kadar yüksek ki, doğaçlama ile nereye gider tahmin edemiyorum. İlk defa seyrettim. İkinci ve üçüncü bölümlerde komedinin dozu artıyor. Devamı sahnede…
Çevirmen: Lale Eren Dalsar. Yönetmen: Cem Baza. Dekor Tasarım: Şafak Kerem Kızıltan. Kostüm Tasarımı: Funda Çebi. Işık Tasarımı: Yakup Çartık. Hareket Eğitmeni: Yasin Yürekli. Müzik: Hakan Ali Toker. Dramaturg: Ozan Çelik.
Oyuncular: Nilgün Türksever Görgü, Murat Liman, Seçil Girgin, Volkan Yıldız, Hülya Köseoğlu, Mehmet Talha Karabaş, İpek Zeylan, Kutlay Akbal, Faruk Oğur.