Bir tabak köfteden fazlası: İnegöl’ün Gastronomi İddiası

Türkiye’de hangi şehre giderseniz gidin, yol üstü tabelalarında ya da bir esnaf lokantasının camında mutlaka o tanıdık ismi görürsünüz: İnegöl Köftesi.

Yıllardır mobilyasıyla ve köftesiyle tanıdığımız İnegöl, meğer mutfağında bundan çok daha büyük bir hazine saklıyormuş.

İnegöl Belediyesi’nin davetiyle yerinde takip ettiğim 1. İnegöl Gastronomi Festivali, bana da bu zenginliği yakından keşfetme fırsatı verdi. Üstelik sadece izlemekle kalmadık; festival alanındaki çadırlardan alışveriş yaptık, farklı lezzetleri tattık ve İnegöl’ün marifetli kadınlarının, üreticilerinin ve ustalarının hazırladığı birbirinden güzel ürünlerle dolu keyifli bir gün geçirdik.

Festival alanına adım attığım anda burnuma gelen birbirinden güzel kokular, daha ilk dakikada “Burada sadece köfte yok” dedirtiyordu.

Izgaralarda odun ateşiyle buluşan İnegöl köfteleri, tandırlarda pişen ekmekler, yöresel yemekler, tatlılar ve el emeği ürünler…

Heykel Meydanı adeta kocaman bir mutfağa dönüşmüştü.

Asıl şaşırtıcı olan ise İnegöl mutfağının çeşitliliği.

Açılışta Belediye Başkanı Alper Taban’ın paylaştığı bilgilere göre İnegöl’ün 200’ün üzerinde yöresel yemeği bulunuyor. Üstelik bu yemekler yalnızca geçmişin sofralarında kalmasın diye araştırılmış, reçeteleri hazırlanmış ve gelecek nesillere aktarılabilecek bir miras haline getirilmiş.

İnegöl Köftesi elbette bu hikayenin başrolünde.

Ama artık yanında Çıbrıka, Cerrah Kuru Fasulyesi, Mişoriz, Sütlü Kadayıf, Piyaz ve Pırasa gibi birbirinden değerli yöresel lezzetler de var. İnegöl’ün toplam 7 coğrafi işaretli ürünü bulunuyor.

Bence festivalin en güzel taraflarından biri de buydu.

Çünkü gastronomi yalnızca yemek yemek değil. Bir şehrin geçmişini, kültürünü, üretimini ve insanını tanımak demek.

Festival çadırlarında dolaşırken bunu çok daha iyi hissediyorsunuz. Bir yanda üreticisinin emeğiyle hazırlanan yöresel ürünler, diğer yanda mutfak kültürünü yaşatan kadınlar, ustalar ve esnaf…

Her tezgahın arkasında ayrı bir hikaye var.

İnegöl bugün mobilyasıyla Türkiye’nin ve dünyanın önemli üretim merkezlerinden biri. Şimdi buna gastronomiyi de eklemek istiyor.

Bence bu çok kıymetli.

Çünkü bir şehir ne kadar çok değerini ortaya çıkarırsa, kendisini o kadar güçlü anlatır.

İnegöl de artık sadece “Köfte yemeye gidilen” bir yer olmak istemiyor.

Sofrasıyla, üreticisiyle, yöresel lezzetleriyle, kültürüyle ziyaretçisine “Bir kez daha gelmeliyim” dedirtmek istiyor.

Festivalin ilk günündeki kalabalığa bakınca, İnegöllülerin de bu hikâyeyi sahiplendiği açıkça görülüyordu.

Üç gün boyunca yöresel ürünlerden sokak lezzetlerine, tatlılardan söyleşilere, workshoplardan şef buluşmalarına kadar pek çok etkinlik düzenleniyor. Türkiye’nin önemli gastronomi isimlerinin de konuk olduğu festival, İnegöl’ün mutfak kültürünü daha geniş kitlelerle buluşturuyor.

Günün sonunda İnegöl’den ayrılırken aklımda tek bir düşünce vardı:

İnegöl’ü köftesiyle tanıyorduk. Meğer bir tabak köftenin arkasında kocaman bir sofra, 200’ü aşkın lezzet ve güçlü bir mutfak kültürü varmış.

Şimdi o sofra Türkiye’ye açılıyor.

Ve bence İnegöl’ün gastronomi yolculuğu daha yeni başlıyor…